نَوروزه خونی ....
نوروز خوانی...
نوروز خوانی یکی از ایین های کهن و زیبا تالش است
که در اخرین روزهای اخر سال تا قبل از شب چهارشنبه سوری
توسط نوروزخوانها در شب ها بعد از این که مردم شام خورده و
میخواهند بخوابند در سرزمین تالش اجرا می شود و
نوروز خوانها که معمولا سه نفر هستند
برای رفتن به محله های مختلف یک فانوس برای روشنایی راه و
هر کدام یک چوب دستی،(فتره لِس) برای راندن و دور کردن سگها با خود همراه دارند و
برای اینکه شناخته نشوند سر و روی خود را خوب می پوشانند و
هم آوایی می کنند و هرشب بخصوص بچه ها مشتاقانه تا آمدنشان بیدار
می مانند تا بیایند.
چون نوروز خوانها با آمدنشان برایشان نوید امدن بهار و عید نوروز را می دهند
نوروز خوانها شعرهای زیبایی را با صوت و آهنگ خاصی می خوانند که بسیار زیبا و دلنشین است
... بدو بهاران آمده گل در گلستان امده مژده دهید ای دوستان..
عید نوروز آمده.. بهار آمد .بهار آمد خوش آمد ...
علی با ذوالفقار آمد خوش آمد... بهار است و گلستان لاله زار است ...
نوای بلبلان اندر هزار است ...
و بعد از خواندن شعر نوروزی در آخر دعایی برای صاحب خانه می کنند:
خدا عمرت بده ای خانه صاحب ...
عروسی عزیزانت ببینی ... ای خانه صاحب بد نبینی ...
عروسی پسرهایت ببینی و
بعد از خواندن نوروزی صاحب خانه برای خوش نوایی و امدن بهار و سال نو
به انها برنج و یا تخم مرغ یا پول می دهد ولی اغلب برنج می دهند
نویسنده متن زلیخا صبا (با ویرایشی جزئی)
مانا باشی تالشم ....