کلرم

غزل تالشی

دیل ده تنه رضا به ، ته عاشقون حیرون مکه

ناز و ادا وسته بری ، سوته دیلی ده خون مکه

ته باغی را کوعه میشین از بیمه تنه هم نیشین

بی ت بیم کنجه نیشین،م بی نوم ونوشون مکه

هر سازی که ژنی مرا وشتن کرم هه سازی نه

بری منه بساز بومون، اشت یاری سرسون مکه

دیل بی ت ارم نگره، خا اشت ور جا بیگره

من جا بده اشت کنار، من بی سرو سامون مکه

تیره چمه دین وایمون ، تیره چمه نوم ونوشون

مرا اکه دنیا روشون؛ ته عاشقون مجنون مکه

تا پر گرم اشت هوا ؛ مکه مرا اوری صبا

مرزه بوبوم بی ته تنها؛اشت یاری دیل خون مکه

راه و نیمه راهون نشم ،ترا کرا اشتن کشم

ای دم بده اشتن نوشون،من بی کس وحیرون مکه

شعر از : غلامرضا عقلایی