شعر تالشی (ناجه)
خـَیـلی وَختَـَـــه باهــــاري دیـل گِرييـَه
پـایـیــــزي غـــرصـَه چﬞ دوشي پـِرييـَه
نِـبی پـایـیـــــز مﬞ نـَه هَمـــسایَه ببی
خشـــــکـَه دار چـمﬞ سَری سایَه ببی
واسِـه آفـتـــــاوی چــــمﬞ دَس آرَسی
دیل واسِه مَنـگی نـَه هَر شَوْ بخسی
وَلی چﬞ فایـْـــدَه کﬞ ناجَـــه چـمﬞ شن
تا کﬞ خــوا جـان بیگِـــرﬞ، گـِــرﬞن کشن
دِه نِـخــــوام بـاهـــــــاری مَـــردِه بوینم
بـــــرَمِـــه سـیـیــــا دَکــــــــَرْدِه بـوینم
خـــوام هَـنی بلـبــلی خــونـدِه بمَسم
خـــردَنــون دَس کیـــــلا ژَنـــدِه بمَسم
نِــزونـــوم دَشت و دومَــن گُل پِـِــرومَه
بلبلِن شان بســــازن هَـــــر جا خومَه
نِـــزونـــوم شـــومْـنـَــه کـــــرا لـَلـَه ژَنﬞ
بَـنــــدی سَــــــر سَـــــوزَه و اَلالـَه ژَنﬞ
خـــوبـا بلــبـــل بــوخــونی داری کـَفا
جَنـگَــلی گـــوش مَمَــسـی دازَه صتا
ای دَفـَـــه ده نـاجَــه دارم کﬞ خــــدا
بـاهــــاری پـیـگِــــرﬞ با چَـمَـــه ســـرا





