عکس قدیمی...

 

 

 

از سمت راست مرحوم مدیر علیپور

و

سمت چپ مرحوم محمد اشفته ( پدر بزرگم )

 

 

شعر تالشی "خاکَ وَش"

خاکَ وَش

خاکستر



سیستیمَه سیستیمَه هیچکَس نزانا هیچکَسی نِوات

 سوختم سوختم، نه کسی دانست و نه کسی حال مرا جویا شد

[نِوات: نگفت، نپرسید]


خَیلی آسیستیمَه هیچکَس نزانا هیچکَسی نِوات

بسیار خسته شدم، نه کسی دانست و نه کسی حال مرا جویا شد
 

دنیا کو تیلّیمَه آوارَه بیمَه آوارَه بیمَه

در این دنیا [بسیار] دویدم آواره شدم آواره شدم

[تیلّیمَه: دویدم، تلاش کردم]
 

آخر پِسیستیمَه هیچکَس نزانا هیچکَسی نِوات (دو بار)

آخر گُسَستم، نه کسی دانست و نه کسی حال مرا جویا شد
 

بِری بِری چمَن جانم؛ بِری بِری چمَن عُمرم؛ بِری بِری شیرنَه جانم؛ بِری بِری نازَه یارم

بیا بیا جان من؛ بیا بیا عمر من؛ بیا بیا جان شیرین من؛ بیا بیا یار نازنین من


بِری بِری چ‌مَه ایمون؛ چمَه دیل بَه عشت حَیرون (دو بار)

بیا بیا ایمان من؛ [که] دلم واله و حیران تست


دیلم کرا دَهَنی‌کو بَروَزه اَی خدا جانم

خدا جانم، دلم دارد از دهان بیرون می‌جهد


غرصَه گَزنه شیوارم دیلی گَزه اَی کیجَه جانم

گنجشککم، غصه مانند گَزَنِه دلم را می‌گَزَد

[گزنه: گیاهی است که اگر به دست بخورد باعث سوزش و  مورمور شدن پوست می‌شود]
 

هَر روز غرصَه‌داری شاقَه آوازَه شاقَه آوازَه

هر روز به درخت غصه شاخه‌ای اضافه می‌شود


دیلم هَزار مَن آتَشی کو پَزه اَی کیجَه جانم (دو بار)

گنجشککم، دلم در میان هزار مَن آتش دارد گداخته می‌شود


بِری بِری بِری بِری چمَن جانم؛ بِری بِری چمَن عُمرم؛ بِری بِری شیرنَه جانم؛ بِری بِری نازَه یارم

بیا بیا جان من؛ بیا بیا عمر من؛ بیا بیا جان شیرین من؛ بیا بیا یار نازنین من


بِری بِری چ‌مَه ایمون؛ چمَه دیل بَه عشت حَیرون (دو بار)

بیا بیا ایمان من؛ [که] دلم واله و حیران تست
 

ت‌نَه خَیلی خَشیمَه ت نزونی‌دِه کیجَه جانم

گنجشککم، ترا بسیار دوست دارم  [ولی] تو نمی‌دانی


بی عشت ناخوشیمَه ت نزونی‌دِه بَلَ جانم

فرزندم، بی‌تو ناخوشم [ولی] تو نمی‌دانی


ت چمَه زندگی گَرم [نیازمند یاری: این قسمت از شعر را متوجه نشدم]
 
تو گرمای زندگی من هستی [نیازمند یاری برای درک متن شعر و ترجمه آن]


بی ت خاک وَشیمَه ت نزونی‌دِه خدا جانم (دو بار)

بی‌تو خاکستری [بیش] نیستم [ولی] تو نمی‌دانی
 

سیستیمَه سیستیمَه‌دِ  هیچکَس نزنا بَلَ جانم

فرزندم، سوختم و کسی [این سوختنم را] ندانست
 

سیستیمَه سیستیمَه‌دِ هیچکَس نزنا کیجَه جانم (دو بار)

گنجشککم، سوختم و کسی [این سوختنم را] ندانست


خیلی آسیستیمَه‌دِ هیچکَس نزنا خدا جانم

بسیار خسته شدم و کسی [این خستگیم] را ندانست


بِری بِری چمَن جانم؛ بِری بِری چمَن عُمرم

بیا بیا جان من؛ بیا بیا عمر من
 

بِری بِری بِری بِه نازَه یارم نازَه یارم

بیا یار نازنین من
 

بِری بِری بِری بِه تازَه یارم نازَه یارم

بیا یار تازه و نازنین من
 

بِری بِری بِری بِه نازَه یارم نازَه یارم

بیا یار نازنین من
 

سیستیمَه سیستیمَه‌دِ هیچکَس نزنا بَلَ جانم

فرزندم، سوختم و کسی [این سوختنم را] ندانست


سیستیمَه سیستیمَه‌دِ هیچکَس نزنا کیجَه جانم

گنجشککم، سوختم و کسی [این سوختنم را] ندانست
 

خیلی آسیستیمَه‌دِ هیچکَس نزنا خدا جانم

بسیار خسته شدم و کسی [این خستگیم] را ندانست
 

بِری بِری چمَن جانم؛ بِری بِری چمَن عُمرم

بیا بیا جان من؛ بیا بیا عمر من؛ بیا بیا جان شیرین من؛ بیا بیا محبوب نازنین من
 

بِری بِری بِری بِه نازَه یارم نازَه یارم

 بیا یار نازنین من


بِری بِری بِری بِه تازَه یارم نازَه یارم

بیا یار تازه و نازنین من
 

بِری بِری بِری بِه نازَه یارم نازَه یارم

بیا یار نازنین من